Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verlatenheid. Uit dien angst, uit dien dood is Hij weggenomen door den Vader, die er Hem in geleid had tot beproeving. Zóó is Hij verhoord geworden.

Dat geeft troost. Dat leert ook mij volharden in den gebede. Dat leert ook mij dien God achterna te roepen. Dat leert mij den zoom zijns kleeds aangrijpen om Hem vast te houden. Dat leert mij hopen waar schijnbaar niet te hopen is.

Zal ik dan altijd verhoord worden gelijk Jezus? Ach neen; want ik bedoel dikwijls veel meer mijn eigen wil in plaats van den zijne te dringen, dan dien in den zijne te laten opgaan. Ik bedoel dikwijls veel meer de opheffing van de gevolgen der zonde, dan van de zonde zelf, die ik diep in mijn hart, in een verborgen schuilhoek blijf bewaren en verplegen. Neen, de Vader zal mij niet altijd kunnen verhooren, omdat mij die verhooring zou kunnen schaden, evenmin als een vader zijn kleinen zoon verhoort, die een scherp mes begeert om er mee te spelen. Maar dan zal Hij het mij ook spoedig genoeg leeren waarom Hij „neen" zegt tot mijn gebed, gelijk Hij het Paulus leerde, toen Hij „neen" zeide.

Maar ik kan verhoord worden en ik zal verhoord worden als ik bid „in Jezus' naam , d. w. z., bid in zijn geest, bid zooals Hij het deed met volkomen overgave aan den Vader, bedoelende enkel en alleen des Vaders verheerlijking in het volbrengen van des Vaders wil. Dat heeft de Christus zelf mij geleerd voordat Hij den nacht zijns doods inging, en Hij zelf staat als een levend bewijs van die waarheid

Sluiten