Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij toen bezweken was, al zijn arbeid van vroeger zou zijn te niet gedaan en het rijk der duisternis zou „Victorie" geroepen hebben. De verzoeking in de woestijn en de zielestrijd in Gethsemané, dat zijn het bij elkaar passende begin en slot van des Heeren arbeid. Toen was het de vraag of Hij den eersten stap zou doen, nü of Hij den laatsten zou zetten. Toen werd Hij verzocht in dat heerlijke gevoel van de Zoon des welbehagens te zijn, nu werd Hij verzocht in de ellende zijner godverlatenheid. Om in de laatste te overwinnen was meer kracht en meer gebed noodig dan in het eerste; maar zoowel in het eene als het andere ging het om zijn gehoorzaamheid... Dat zij stand hield in de ure des gevaars, dat was ons behoud; want in Hem wil de Vader ons aanzien als zijn kinderen, vergevende onze owgehoorzaamheid.

„Indien gij dan Mij zoekt, zoo laat deze gaan!" Naar alle zijden heen klinkt die vriendenbede van Jezus voor de zijnen. Zij redt hen uit de handen dergenen, die met stokken en zwaarden gewapend zijn. Zij redt hen uit de handen van den vorst der wereld, die hen begeerde te ziften als de tarwe. Zij redt hen uit de handen van Hem, die ziel en lichaam kan verderven in de hel. Hij alleen geeft zich voor allen. Hij laat zich binden en die Hem liefhebben gaan vrij uit.

Met die gedachte willen wij Gethsemané verlaten, waar wij getuigen waren van des Heeren zwakheid en van zijn kracht. En indien wij ooit verzocht en

Sluiten