Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waren van het Hoogepriesterlijk geslacht.' In beide Schriftplaatsen wordt dus Annas uitdrukkelijk de Hoogepriester genoemd.

Maar twee Hoogepriesters tegelijk is natuurlijk niet mogelijk. Welnu, bij Flavius Josephus, den Joodschen geschiedschrijver, krijgen wij in deze donkerheid licht. Die verhaalt ons dat Annas door den Romeinschen stadhouder Quirinius tot zijn waardigheid verheven was, maar 7 jaar later door Valerius Gratus er weer van ontzet was, en dat Kajafas, zijn schoonzoon, de derde van zijn opvolgers was, telkens door Rome aangesteld. Nu kunnen wij het ons gemakkelijk voorstellen dat in het oog der Joden Annas de Hoogepriester bleef, hoewel hij onder Rome s dwang zijn waardigheid niet meer mocht uitoefenen. Hij bleef een man van gezag en van invloed, met wien men rekening hield, en hoogst waarschijnlijk is het dus dat hij met zijn schoonzoon Kajafas hetzelfde paleis bleef bewonen, mede als een zwijgend protest tegen het onrecht, hem aangedaan.

Wanneer wij dat alles nu opmerken, dan wordt ons het verloop der lijdensgeschiedenis op dit punt zeer helder. Het is nacht als men Jezus gevangen neemt. Hoe het af zou loopen wist niemand. Het is boven verwachting dat de gevangenneming zoo snel en gemakkelijk in zijn werk ging. Maar wat nu te beginnen? Nog maar één dag en de groote Paaschsabbath valt in. De raad had besloten dat voor het feest niets tegen Jezus ondernomen zou worden; maar wie kon weten dat een zijner jongeren

Sluiten