Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voelt nu reeds het Koningschap van dien Jood, die verklaart dat zijn rijk niet van deze wereld is, en dat Hij geboren werd en kwam om der waarheid

getuigenis te geven.

Dat de strijd in zijn binnenste niet ten gunste van den Christus Gods beslist wordt, ligt niet aan dezen. Met geen van zijn rechters of met de overige mannen, die in zijn lijdensgeschiedenis handelend tegen Hem optreden, heeft de Heer zooveel gesproken als met Pilatus. En de wijze, waarop Hij spreekt, is geheel berekend op den man van ontwikkeling en beschaving, maar die buiten Israëls godsdienst staat. Vriendelijkheid en zachtmoedigheid vereenigen zich in zijn houding en woorden met majesteit en waardigheid.... De Koning spreekt uit alles, de Koning, die niet met geweld zijn vijanden slaan wil, maar die ze aan zijn voeten wil brengen door hun de macht der waarheid te doen gevoelen, der waarheid, die zeker pijn kan doen, maar altijd genezing bedoelt.

Menschen als Kajafas en zijn geestverwanten zijn er zeker nog genoeg, menschen, die met het heilige omgaan en vertrouwd zijn en die toch, als het er op aan komt, den Heilige verwerpen en niet willen, dat Hij over hen heerschen zal; die, als het er op aankomt, den Keizer verkiezen boven den van God gezalfden Koning. Maar menschen als Pilatus zijn er zeker in veel grooter getale... ik ben dankbaar dat ik den Christus ook tegenover zulk een heb zien staan en zijn verklaring gehoord heb: „Ik ben een Koning, — niet: „Ik ben een Koning der Joden," neen:

Sluiten