Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij een beroep doet op het volk, dat door zijn oudsten opgezweept, Barabbas boven Jezus kiest; — te vergeefs dat Hij Jezus laat geeselen en Hem als een toonbeeld van ellende aan het volk laat zien; — te vergeefs dat hij ten aanzien van de menigte zijn handen in onschuld wascht.... de dwazen en verblinden durven wat er van komt voor hun rekening nemen; zij schreeuwen luid: „Zijn bloed kome over ons en onze kinderen!"

Nu is het pleit spoedig beslist. De landvoogd zwicht voor dien sterken aandrang. Hij geeft Jezus over aan den kruisdood. Het is dat oogenblik, dat ik u heden voor den geest roep, terwijl ik u uitnoodig om met mij op te slaan Joh. 19 : 17.

Ziedaar in een paar woorden des Heeren uittocht uit Jeruzalem. Ik kies voor mijn tafereel juist die omschrijving, opdat gij zult denken aan zijn intocht van voor weinige dagen en den grooten ommekeer zult beseffen, die er in zijn leven heeft plaats gegrepen. Op de tegenstellingen van die twee tochten zullen wij elkaar opmerkzaam maken.

Des Heeren uittocht uit Jeruzalem. Bij die woorden voel ik nog wat anders dan bij het straks genoemde woord uit de gelijkenis: „zij stieten hem buiten den wijngaard." Bij dat laatste toch denk ik mij Hem lijdelijk, een slachtoffer van de boosheid der menschen, bij het eerste denk ik mij Hem koninklijk, vol majesteit, een die zijn eigen weg gaat, een koninklijken weg, waarop zijn smaad Hem tot eere wordt. Zóó behooren wij aan den Man der smarte te denken,

Sluiten