Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedaan heeft, wien geen bedrog ooit in zijn mond is gevonden, Hij wordt den kwaaddoeners gelijk gerekend! In volle bewustheid verdraagt Hij de vreeselijkste pijnen, weigerend den verdoovenden drank, dien men Hem toereikt. Een opschrift boven het kruis vermeldt het misdrijf, waarom Hij ter dood gebracht wordt. Daar staat geschreven: „Jezus van Nazareth Koning der Joden." Dat was tergend voor de Joden, die er om heen staan en die in begrijpelijke spanning de oprichting van het kruis met zijn last hebben verbeid. Zij snellen naar den landvoogd en eischen verandering van dat opschrift. Zij willen dat er staan zal: „die gezegd heeft: Ik ben de Koning der Joden." Doch ditmaal geeft de landvoogd niet

toe. Wat hij geschreven heeft dat zal zoo blijven

wij denken er bij: om de waarheid gekruisigd.

Ik stel mij voor dat er een kreet van overwinning opgaat als het kruis rijst met zijn droeven last. Het is nog de ure en de macht der duisternis. Maar dan lost zich die eene kreet in allerlei laster en spot op, waartoe dat opschrift schoone aanleiding geeft. De Koning, de Christus, die zich zelf niet helpen kan! Die den tempel zou afbreken en hem in drie dagen weer zou opbouwen en zich moet laten kruisigen!

Maar het is of de natuur zich schaamt over dat onnatuurlijke, dien laster in het aangezicht van den dood. Zij werpt een sluier over dat tooneel van smart en schande. Er ontstaat een dikke duisternis, geen zonsverduistering, maar een duisternis zooals er nu nog van tijd tot tijd met tusschenpoozen van vele

Sluiten