Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vruchten als t ware in den mond hangen, terwijl hun eiland arm is aan smakelijk dierlijk voedsel, hebben zoo n heftig verlangen naar vleesch, dat ze katten, honden, vampyren, houtlarven, rauwe visch ja zelfs ratten levend verslinden/*

Het onderzoek van het bewoonde wereldrond heeft aan het licht gebracht, dat er evenmin ergens een volksstam is, die uitsluitend van plantaardig voedsel leeft, als er ergens op de wereld een ras is, dat op een lageren trap van lichamelijke ontwikkeling is blijven staan. De Vegetariër L e i n e r concludeert uit dit feit, dat hij niet loochenen kan :

„dat onbedorven natuurvolken maar al te zeer geneigd zijn het rechte pad der natuur te verlaten en de slechte voorbeelden en kwade gewoonten van hunne overweldigers, de ontaarde cultuurvolken, aan te nemen." Met zulke menschen valt niet te praten. Voor hen die de zaken zien, zooals ze werkelijk zijn, is de beteekenis dezer feiten juist de omgekeerde.

Overal zien we bij het gadeslaan van het volksleven, d a t het zoowel tegenwoordig als vroeger overheerschen der plantaardige voeding bij alle natuurvolken, niet afhangt van een populair geworden overtuiging omtrent het aanpassen van het voedsel aan de lichamelijke organisatie van den mensch, noch van het door de traditie overgebrachte instinct van de volksmenigte, maar enkel en alleen van de geographische, climatische, en maatschappelijke omstandigheden van land en volk. Evenals het individu, worden soms ook geheele volksklassen en -stammen door de sociale voorwaarden van hun bestaan tot het Vegetariaat gedwongen, waarvan ze zich instinctmatig zoo spoedig mogelijk weer zien te bevrijden. Alleen de sociale nood maakt geheele volken of enkele s t a n d e n V e g e t a r i ë jJ.

Hoe zeer het voedsel van een volk afhangt van de uiterlijke omstandigheden, bewijst ook wel het voorbeeld van de tegenhangers dezer schijnbaar vegetarische volken : de vleeschetende volken, als de Kalmukken, Tartaren, Kirgizen en Eskimo's die in

Sluiten