Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook in Europa zijn verschillende pogingen gedaan tot het stichten van kolonies.

Ten eerste Niedersedlitz, de woonplaats van Wilhelm Degenhard, dan Grötzingen, Nieder-Ramstatt, Meran. Ik maak met deze opsomming geen aanspraak op volledigheid en noem nog slechts de nog bestaande stichting: de „Heimgarten." Op vele schoone plaatsen, in vruchtbare, lachende tuinen, hebben zich Vegetariërs gevestigd, alleen of in groepen.

Maar niet in het rijke, vruchtbare Zuiden en Westen van Duitschland en Europa, doch in de schrale, ernstige natuur van de mark Brandenburg werd de gedachte geboren, de op zichzelf zwakke en krachtelooze stichtingen tot één geheel te vereenigen, met het doel natuurlijker levensvoorwaarden de verkrijgen. Aan deze gedachte dankt „Eden" zijn ontstaan. In Berlijn, waar het contrast van mensch en mensch het grootst is, waar de overbeschaving en verfijning het hoogtepunt heeft bereikt, en waar de beschaving het meest ontaard is, rijpte dit plan tot de grootste, vegetarische nederzetting van onzen tijd.

Het doel was eene gemeenschap te stichten, die, in het bewustzijn van van eene zedelijke plichtsvervulling, met de maatschappelijke en geestelijke ondersteuning van den zwakke, den waarborg voor de persoonlijke vrijheid en scheppingsvreugde van alle leden, vereenigde. Want slechts de verbinding van deze beide polen, het socialisme en het individualisme, de gemeenschap en de persoonlijkheid, waarborgt de bestendigheid van den staat.

In dezen gemeenschapsvorm op grond van gemeenschappelijk grondbezit gelooven de Vegetariërs deze levensvatbare verbinding gevonden te hebben.

Ik ben zelf in de gelegenheid geweest de vegetarische kolonie „Eden" bij Oranienburg, die zich bezig houdt met het kweeken van ooft, te leeren kennen, en ik aarzel niet te erkennen, dat de inrichting en het bedrijf in het algemeen den indruk maakt, dat we hier te doen hebben met een ernstige, met ijver en bekwaamheid opgerichte onderneming. Ik zal er kort iets van verhalen ter oriënteering, omdat dit noodig is voor de critiek van eene soortgelijke stichting.

De kolonie ligt op de heide van de mark, in de nabijheid van uitgestrekte denne- en loofbosschen ; zij heeft eenen omvang van ongeveer 150 Pruissische morgens, en werd gekocht voor 225 Mark per morgen. De grond bestaat uit vochtig zand, waarin mergel, leem en klei liggen. Het terrein is verdeeld in 85 stukken, elke van 1 '/s morgen. De kolonisten hebben zoo'n stuk voor eigen rekening gepacht om te bebouwen, soms ook

Sluiten