Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dyspepsie het gevolg van zou zijn, zooals Schönstadt beweert, heb ik zelf nooit waargenomen, en er ook nooit eene beschrijving van gevonden bij andere, op dit gebied ervaren, schrijvers. Dit zou alleen een gevaar zijn, wanneer de maag overladen werd door te groote hoeveelheden voedsel. Slechts een lastig verschijnsel vertoonen bijna alle patiënten: de overmatige ontwikkeling van gas in de darmen, die zich door kwalijk riekende explosies pleegt te manifesteeren. Maar de darmen passen zich aan dit nieuwe soort voedsel aan, waardoor de gasontwikkeling steeds minder wordt; en bovendien hebben we in de carminativa een tamelijk zeker geneesmiddel. Een thee bestaande uit komijn, pepermunt, venkel, anijs, muskaatnoot en dergelijke heeft ook meestal een goede uitwerking. Ook een regelmatiger ontlasting van de darmen maakt er meestal een einde aan. Bovendien zou men zulk een klein nadeel, wanneer het niet overging, maar op den koop toe moeten nemen, als er ernstige bezwaren mede uit den weg geruimd werden.

Noch bloedarmoede (Rump f), noch verkalking van de arteries (Winkler) heb ik zelf waargenomen, als slechte gevolgen van het vegetarische voedsel. Toch schijnt het theoretisch juist, een te groote toevoer anorganische zouten onder bepaalde omstandigheden te voorkomen; vooral kalkrijke voedingsmiddelen, b.v. melk, spinazie, kool en peulvruchten, in groote hoeveelheden, zijn vooral bij neiging tot verkalking der bloedvaten (van oudere menschen *) streng verboden; ook zijn oxaalzuur-rijke voedings-

*) Hierin ben ik het niet eens met S t r a s s e r, die juist de vegetarische voeding aanbeveelt bij arteriosklerose. Deze voeding vind ik voor oudere menschen, met het oog op ondervoeding, die dikwijls reeds voorhanden is en gemakkelijk optreedt, zeer gewaagd en daarom verwerpelijk. Ofschoon R u m p f bewezen heeft, dat door den toevoer van kali- en natronzouten, die rijkelijk voorhanden zijn in de plantaardige voedingsmiddelen, de uitscheiding van kalkzouten door de urine vermeerderd wordt, slaat dit toch slechts op de kalkzouten van het voedsel, niet van de vaten. Ik ben het evenmin eens met St rasser, waar hij het vegetarische diëet aanbeveelt bij plethoreuse toestanden, die zich op vergevorderden leeftijd, dikwijls in verbinding met arteriosclerose, vetlij vigheid, jicht of aanleg voor een dezer ziekten

Sluiten