Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geval te doen hebben, en zien rond naar een bijkomend iets, waardoor, altijd naar den bestendigen aard der dingen, de uitkomst yan hun pogen ditmaal een andere dan de gewone worden moest. Nog later gelooven zij niet alwat verhaald wordt; zij zeggen: „dat kan immers niet", en bedoelen dat het niet strookt met den aard der dingen, in de vaste orde waaraan zij gebonden zijn. Bij denkers wordt deze beschouwing dan eindelijk tot de uitdrukkelijk verkondigde leer van onveranderlijke natuurwetten, of van eeuwige vormen der dingen, of van een wereldplan, of een rede die alles regeert, — en van de volkomene overeenstemming, zoo niet de eenzelvigheid, van het zijn met het denken.

Zoo is dan de ervaring inderdaad voor onze gewenschte kennisneming niet het eene noodige, maar moet zij nog door andere verrichtingen worden aangevuld, die wij vervolgens meer opzettelijk gaan bespreken.

Sluiten