Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

meenen, dat ook een negative uitspraak iets stelt omtrent de werkelijkheid, aan welke dit of dat ontbreken zou '). Daar echter de werkelijkheid niet mede bestaat uit hetgeen niet is, valt dit niet vol te houden. Met ontkenning bedoelen wij alleen her afweren van een bevestiging waarop eenige kans schijnt te bestaan. Verklaren wij een ontkenning voor waar, dan heeft dat enkel deze bedoeling, dat zij volgens ons terecht verzet aanteekent tegen de bevestiging die daartegenover zou staan. Welke beschrijving der werkelijkheid daarentegen de ware zou zijn, laat zij geheel in het midden, hoewel zij, door van een dwaalspoor af te brengen, bij beperkte keus allicht dadelijk het ware doet vinden.

Om de bedoeling van het ontkennen wel te verstaan, moet men het wel onderscheiden van het stellen van zoogenaamd negative grootheden in de wiskunde. „Absolute" getallen worden als een reeks van sommen van eenheden zonder meer gedacht; zij houden ons bezig in de cijferkunde. Onder „positive" getallen verstaat men termen eener reeks van gelijkmatige vermeerderingen met betrekking tot een aangenomen punt van aanvang (nulpunt); de „negative" zijn termen eener reeks van gelijkmatige verminderingen met betrekking tot zulk een punt. Men kan nu op den inval komen 0111 de absolute getallen met problematieke theses, de positive met bevestigde, en de negative met verworpene theses te vergelijken; van waar dan ook de benamingen „positief" en „negatief",

1") Vandaar de uitdrukking atè^aig, privatio, voor liet nietbezitten van eene of andere eigenschap. Zij berust op de oorspronkelijk platonische voorstelling van zeker eeuwig bestaan, dat aan de eigenschappen als typen zou toekomen, terwijl een ding in de wereld van het vergankelijke daaraan „aandeel heeft" of niet.

Sluiten