Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

merkingen in Aristoteles' Politica nog met Plato aan de bovenal wijsgeerig begaafden het bestuur van den staat wilde opdragen.

Als ideaal, voor een maatschappij waarin ieder bereidwillig en zonder falen de taak waarvoor hij meest geschikt is vervullen zou, kan zulk een bestuur het verkieslijkste zijn, terwijl het geheel niet past voor de bestaande maatschappijen, waarbij het tijdelijke en plaatselijke, de tegenstrijdige belangen, meeningen en wenschen, het voor het oogenblik raadzame en verkrijgbare, telkens moeten worden nagegaan. Dc wijsgeer, met het blijvende en normale voor •oogen, houdt dat voorbijgaande te licht voor bijzaken, en wordt met de beste bedoelingen een absolutist, wiens dwingelandij in het werkelijke leven de grootste verwoestingen zou aanrichten. Met dergelijk absolutisme wordt de wetenschap bedreigd, wanneer aan de regelen van het wiskundig denken een overwegend gezag wordt toegekend. Inderdaad beweegt zich onze wordende wetenschap, — afgezien van de onmiddelijke gegevens der waarneming en de voor het denken onmisbare beginselen, — in een menigte van bijna bepaalde begrippen en nagenoeg gerechtvaardigde beslissingen, waarvan met het meeste overleg moet worden partij getrokken '), en die een aan meerdere gestrengheid gewende onderzoeker gaarne, om der klaarheid en eenvoudigheid wille, besnoeit of wegsnijdt, op gevaar af van juist datgene waarop het meest aankomt buiten beschouwing te laten.

') Aristoteles, Ethica Nicom. I. 3 § 4: nenaidevuerov ymj «ar»' ènl ioooviov taxoiftès imi'/telv xatt' txnviov ytfo,-, if'óant' .oi Trgaj'unioj <f 1 (J15 tTrifïf /< [ui. Zoo gebruikt Kien bij berekeningen naar omstandigheden mindere ot' meerdere decimalen.

Sluiten