Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoogstens persoonlijke eer en voordeel te behalen, ten koste van de zaak der wetenschap, die tot een voorwendsel van ijdele steekspelen werd verlaagd, en aan de minachting van wie haar anders zouden gediend hebben prijsgegeven.

Tusschen die klassen van belangstellenden, als wijsgeeren, hunne geregelde medewerkers, liefhebbers, zoomede tusschen die allen en degenen die zich in verschillende mate op speciële wetenschappen toeleggen, zijn echter de grenslijnen nergens in de werkelijkheid scherp getrokken. Voor ieder dien men op het terrein der wetenschap een plaats zou willen aanwijzen, zou afzonderlijk moeten worden nagegaan, wat hij zich. voorstelde daar te verrichten, en in hoever hij zich voor de aanvaarde levenstaak berekend heeft getoond. Of er in dat opzicht bij dien persoon eenheid van levensrichting valt aan te wijzen, dan of hij zich genoopt vond, zijn tijd over meer dan eene soort van wetenschappelijke werkzaamheid te verdeelen, is voor zijn levensbeschrijver een vraag van belang; doch voor een opgave van wat men hem te danken heeft komt slechts de som van wat hij tot stand bracht in aanmerking.

Van meer beteekenis dan die rangorde onder de denkenden is de tegenstelling tusschen het beschouwende en het bedrijvende leven '). De mensch staat met zijn denken, dat aan vaste wetten gebonden is, tegenover de werkelijkheid, waaraan hij de middelen om te leven (in den ruimsten zin des woords) moet ontleenen. Aan den eenen kant heeft hij het werkelijke te behandelen om het zooveel mogelijk aan zijne behoeften te doen beantwoorden; aan den anderen kant verlangt hij van nature, het te kennen zooals het is. Dat laatste zou tevens de voornaamste voorwaarde zijn om het eerste naar behooren te

Pita contemplatiya en activa.

Sluiten