Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En hoog boven de lagere stad, tegen den bergmuur aan, het geheele landschap domineerend, praalde het witte hótel-paleis „Regina-Palace," dat als opgerezen scheen uit een feeërie, of een sprookje, uitziende op al het schoon van de boschjes en huizen en villa's aan zijn voet. Beneden, lager, waren nog tientallen even grandiose hotels, van een verfijnde luxe, ingericht voor koningen en grootvorsten en prinsen, maar géén, dat zoo hoog in 't hooge over alles domineerde, zóó smetteloos-blank uitstaande boven al 't andere.

Hier waren de appartementen voor prinses Leliane en haar gevolg gereserveerd, een geheele zijvleugel, waar ook graaf Marcelio zijn kamers had gekregen. In den anderen vleugel, op de bovenste verdieping, had deze voor zijn protégé een kamertjeafgehuurd.

Als Paulus zoo tegen het vallen van den avond voor zijn balcon-venster zat uit te staren, zag hij met zacht-glooiende terrassen het landschap onder hem naar beneden dalen, glooiingen met lichte villa's en huizen, met overal plekken van opstaande boomengroepen, als bouquetten tusschen het geel.

De zee, heel in de lage verte, was droomerig, van een vaag-roze tint, en dat roze van de eerste avondschemering was ook overal in de lucht, en beefde over het leem-geel van de villa's, met een vreemd geheim. Dit was het oogenblik, dat alles inniger werd

Sluiten