Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gen ? Dan moest hij ook zorgen, dat hij bestaan kon, en de machthebbers nietnoodeloos tegen zich maken. —

Er was niets aan te doen, hij móest gaan, als hij niet alles weer wilde bederven. Met een gevoel van zelfverwijt in het hart, alsof hij iets prijs ging geven, schreef Paulus, dat hij vereerd was, van Duval's vriendelijke uitnoodiging gebruik te maken.

Den volgenden avond kwam hij, deftig gerokt, het haar gefriseerd door een bekwamen kapper, in het groote Restaurant des Princes, in de Koninginnestraat, waar het redactie-diner van „Het Morgenrood" zou plaats hebben. Hij werd door een buigenden kellner in het gereserveerde zaaltje gelaten, waar hij opeens tusschen een achttal serieuse oude heeren stond. Zij imponeerden hem met grijze haren en baarden, met gouden brillen, en het air van geposeerde gewichtigheid, dat hen omgaf.

„Aha! Daar hebben we onzen jongen prins der droomen," riep Jacob Duval vroolijk uit, en nam Paulus beschermend bij de hand. „Heeren, mag ik

u voorstellen.... Paulus den schrijver van het

charmante sprookje „De Prins en de Fee", die ons het genoegen zal doen heden avond met ons aan te zitten."

Paulus boog.

Hij hoorde een paar bekende namen op het gebied van kunst en wetenschap, met doctors- en profes-

Sluiten