Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al mogen wij dan ook niet vergeten, dat daaraan voor een groot deel zijn invloed te danken is; maar wij willen in de eerste plaats letten op de levens- en wereldbeschouwing, welke den grondslag zijner drama's vormt. Telkens toch komen er uitspraken of handelingen in voor, die toonen, dat de schrijver ons de ziel wil voorstellen als een mysterie, dat min of meer buiten den mensch omgaat; die ziel leidt een ander leven dan het lichaam, zoodat iedereen eigenlijk een dubbelleven heeft; van haar komt het bange voorgevoel, de droom, de intuïtie; zij doet tranen weenen, die verder komen dan van de oogen. Het is nu deze wijsgeerige achtergrond, welke, voorzoover dat mogelijk is, in den Trésor wordt blootgelegd en zich daar openbaart als van zuiver mystieke natuur.

Het eerste hoofdstuk al dadelijk is beroemd geworden: de verheerlijking van »le Silence". Het ware leven, dat door het spreken verborgen wordt, komt uit in het zwijgen. Zielen verstaan elkander zonder woorden; ja, woorden zijn hinderlijk voor den waarachtigen omgang, daar zij altijd aan de oppervlakte van het leven geboren worden. Twee menschen, die elkander wezenlijk kennen, hebben geen gesprek noodig om van elkanders gezelschap te genieten; wordt er behoefte aan spreken gevoeld, dan is dit een bewijs, dat men elkander feitelijk vreemd is. Tot zoover zal ieder met Maeterlinck medegaan, en ieder kan zich de oogen-

Sluiten