Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drijft. Gelijk eertijds het wegzinkend oude Rome, zoo vraagt onze ten einde snellende eeuw naar den prikkel van Oostersehe phantastiek. Men luistert öf naar een Baudelaire of naar een Barbey d'Aurevilly, naar gelang men niet of al nog behoefte gevoelt aan de taal van den godsdienst, om aan wild bijgeloof een religieuze tint te geven. Heeft het naturalisme zijn duizenden verslagen zonder dat een Zola met zijn Dr. Pascal de gewonden kon redden, dit mysticisme kan er tienduizenden neerwerpen in den poel van overspannen «Grübelei", die niet ten onrechte als een afgrond van «satanisme" is gekenschetst. Het werd reeds op ontzettende wijze openbaar, dat men hier den vrede des gemoeds vruchteloos zoekt. Ernstig zijn de afdwalingen van het verstand, dat de waarheid der natuur miskent, maar veel gevaarlijker nog zijn de onbezonnenheden van het gemoed, dat met de heilige mysteriën van den geest durft spelen. Hoe menigeen heeft reeds wijsheid als van een «astraalmensch" meenen te vinden, waar inderdaad krankheid van zenuwleven het ergste deed vermoeden. Wellust en moordlust in niet al te geheimzinnig verband spelen hun rol in de letterkunde gelijk in het leven en als een schip zonder roer drijft een gedegenereerd geslacht, door een averechtsche letterkundige kunst gevoed en geleid, rond op de sterkbewogen wateren des tijds."

Een schip zonder roer; want de intellectueele

Sluiten