Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mensch in het gewone, uitwendige leven doet, want in die wereld van schijn hebben de dingen geen beteekenis. Weliswaar kwam het quietisme van Mad. Guyon tot dezelfde uitspraak, maar ieder zal toegeven, dat het groot verschil maakt, of deze uitwassen der mystiek door den godsdienst gedragen of liever beteugeld en gecontroleerd worden, dan wel zelf den godsdienst vormen. Deze ontkenning der moraal is bovendien des te gevaarlijker, naarmate het uitwendig leven, dat als los van de ziel wordt behandeld, zich ook uitstrekt tot hetgeen wij gewoonlijk de ziel noemen. Het is niet alleen de daad, maar ook de gezindheid, ten slotte ook de wil, die hier als waardeloos worden beschouwd. Voor Maeterlinck toch is de ziel alleen die geheimzinnige achtergrond van het leven, die niet nader kan omschreven worden, maar zich beweegt in de «cercles mystiques", waarin het waarachtig gebeuren plaats vindt.

Hoe vreemd het ook moge klinken, juist in deze theorie van Maeterlinck heeft men een gelijkenis meenen te vinden met een Christelijk leerstuk. Waar de mysticus spreekt van »den eigenlijken mensch, die leeft onaangedaan door het leven der oppervlakte", heeft men een parallel gevonden in de beschrijving van »den herboren mensch, het nieuwe leven, dat niet zondigen kan". Het onderscheid is echter duidelijk genoeg; immers het nieuwe leven van den Christen, van den weder-

Sluiten