Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brommig onder de gedachte dat 't weer zoo bliksems laat wier op zoo'n manier.

— Jij kan anders ook peste, as je wil... Toe nou, kom d'r nou uit, 't word zoo alleJezis laat.

Maar zijn vrouw, schemerig-witte gedaante in de beddehoek, waar zij half rechtop tegen het kussen, hoorbaar-behagelijk haar thee slurpte, antwoordde bedaard:

— Ja strakkies, hoor! We zalle je helpe, ik zal me daar door jou laten koejeneere... Jawel! As jij niks voor mijn overheb, doen ik niks voor jou.

Hij zweeg, wrijvende nu 't andere been, hoog geheven in 't halfdonker, en alleen haar slurpen werd gehoord. De commensaal was blijkbaar weer ingedut.

Tot opeens de kinderstem door de stilte ging.

— Hè, moe, mag ik nou komme ? ik verveel me zoo....

— Jawel.... kom dan maar gauw nog effe, je vader is nou toch klaar ....

Een zwak bonsje op de gangvloer en bloote voetjes die zacht-snel aantripten.

— Dag pa.... zei het meisje, verschijnend in de alkoofdeur, een donker silhouet tegen de lichter kamer-dag.

Sluiten