Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer onderdrukt tot hardheesch gefluister: sté, je stil! sta je stil! ... je zal stilstaan, zeg ik! Stomme rakkerd! gromde hij, hoofdschuddend, bezorgd luisterend naar de voorkamer... Most ze nou met alle geweld meheer wakker maken!... Zoo'n schandaal in je huis!

Het huilen stilde echter allengs in lange uit-

klagingen ook haar stem ging weer doffer

en Verhoef wendde zijn hoofd af naar 't raam en stopte nu werktuigelijk zijn pijp.

— Gemeen dier! gromde hij nog. Toen zakte hij achter in zijn stoel, nazinnend, met vage

oogen naar de straat gewend As-ti 't nog 's

I over most doen, zou-i 't 'm anders levere

dan nam-i haar in d'r eeuwigheid niet weer... Stomkop! waar had-i ze hersens toe ? Hij had zich nog wel verbeeld 't nou 's listig in te pikken... Zij had d'r boeltje en nog wat cente over van wat de famielje van die dooie kerel d'r gegeve had.... en dat kon hij toe best gebruike... En dan had-i gedacht dat ze wel dankbaar weze zou, dat-i weer bij d'r terug kwam, na al wat r gebeurd was en nou ze nog wel met 'n kind zat... Welke andere man had dat gedaan? Zij stond er werachtig ook niet zoo

best voor in die tijd Met 't verhuren ging

't toe heelemaal niet, en as de centen op ware,

Sluiten