Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te wrijven tot plots de molen leeg maalde,

de slinger los omsnarde.

— Klaar moeder! riep 't kind, snel opspringend ....

Even later ging zij, haar blauwe kapmantel om, met rythmische hakkelsprongetjes de trap af, om taartjes te halen.

Terwijl Verhoef in 't lichtbleek keukentje schuierde aan de laarzen, schuierde volhardend met krachtige aanzet, zijn bovenlijf meeschokkend, blikte hij telkens heimelijk terzij naar zijn vrouw, die met koffiezetten bezig, nog altijd in haar onderrok stond, haar dikke spierarmen, ongewoon wit tegen 't vuurrood onderlijfje in hun strekking, opgaan, neergaan bij 't hanteeren der dingen op 't wandtafeltje.

Verhoef, eenmaal geprikkeld, kon zijn oogen niet weghouden van die vleeschblankte, waar de spier van de onderarm gleufde bij elke greep der stompe vingers. Dan rees zijn hittig kijken schuw over de roode borstglooiing, die sterk afstak tegen 't wit van de goedkoop kanten hemdstrook, naar de pezig-dunne halskolom, goor van vel en met diepe schaduwholten waar ze op de breede schouders sloot.

Maar als Verhoef, met schuwe oogopslag, haar gezicht merkte, haar breede boerinne-toet,

Sluiten