Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo ijselijk vervloekt-n-i d'r! Ze was toe met 'r kind weggeschole op zolder, ure lang, al maar luisterend en zachies grienend, tot 't donker was en ze 'm kwamme afhale... En toen-i weg was, wat had 't huis toen ineens stil en uitgestorve geleke!...

Ja, as ze dat allemaal bedacht, had ze toch ook d'r pleizier wel op gekend... Maar affijn, d'r was toch in alle geval nog 's variatie... ze was toen tenminste 'n dame, de sjieke mentenee van Jonkheer Van Ravensweerd... En altijd geld zat... dat had ze toe te weinig geteld...

Toen-i gestorve was, had die smerige familie van 'm, d'r voor al d'r moeite en zorge, terwijl ze nog wel met 'n kind van hem zat, met 'n paar duizend gulden afgescheept die rijke vuilakke! En ze most wel anneme, want ze had geen cent meer en d'r stong al heel wat in de lommerd ook.... Maar 't was

daarna toch wel 'n lollige tijd geweest Ze

had kamers verhuurd an meiden en mentenees, die allerlejnvalle streken uithaalden.... zelf ook wkt meegedaan.... massa sjempie gezope,

soms 's oches vroeg al d'r onbezorgd op toe

geleefd En toen de cente al zoo wat op

begonne te rake, want ze kon wat an! was

Sluiten