Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

graten, of er nog een eetbaar stuk was gebleven.

Je most liever je melk opdrinke, vervolgde zijn mompelstem op dezelfde toon van halve aandacht.

Jasses! me melk! die blauwe vieze watermelk ! dank u lekker! antwoordde ze met een grilbeweginkje harer schouders, maar terstond trok zij haar vette vingers van het bord terug, met een schuwe blik naar de deur, want zij hoorde haar moeder komen.

En met stille stappen naar het raam keerend, stond zij daar rustig te kijken toen de vrouw binnenkwam.

"Wat later waren ze alle drie in 't kleine voorkamertje, omdat ze de groote kamer niet durfden gebruiken, nu meneer Frikkers van terugkomen gesproken had.

Groot op in het engwandig hokje, onder 't grijsweenend licht, zaten ze benauwd-dichtbij elkaar, ^ erhoef nog altijd in zijn wit-plekkend hemd. En dik-verzadigd na 't eten en drinken van zooveel koffie, genoot hij met lodderige oogen, denkloos, van zijn goeie sigaar, liet hij wolk na wolk opkrinkelen tot het plafond, waar ze ijl-blauw bleven drijven, geluidloos uitrondend in weeke golvingen. Hem tegenover, in

Sluiten