Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Jij en Manus.... jullie hebbe 't hard, hoor.... gelukkig dat je-m altijd nog zoo lust! .. ..

Ze stond bij de deur, frommelend aan haar hoedlinten, in het besloten zwijgen van iemand, die tegen zulk volk geen woord meer vuil wil maken, maar bij deze woorden was 't of er een zenuwschok door haar lijf ging. Zij vloekte op, en naar voren komend, vroeg ze met een gilhoog, van woede ingeknepen geluid, wat of 'r met die woorden gezeid was.... of-i soms zegge wou dat ze te veel van hun stinkende jenever genome had.... vuilak, gemeene treiterhond die-i was!.. .. most-i 'n oud mensch! . ..

— Nou, je spuugde d'r toch ook niet op dat wou 'k maar zegge, grinnikte hij en toen, smalend: — hou nou je bek maar mensch... je bent besope.... je weet niet meer watje zeg .... dat merke we ommers! .. .. ga na bed, dat zal je goed doen ....

Een seconde stond de spokige gedaante star overeind, toen gingen de mouwflappen op, of ze met vuisten op Verhoef los wou slaan, terwijl zij brabbelend en hijgend allerlei onverstaanbare woorden uitbracht.... Maar ineens keerde ze zich kort om, haastte naar de deur

Sluiten