Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in te stemmen... ik von 't maar zoo leuk, dat ze met al d'r kwajigheid toch niet vergat

om d'r eige nog 's te goed te doen Zoo

zie je wat ze zich anstelt!

Maar de vrouw, gelaten en toegeeflijk:

— Ja... och... 't is 'n oud mensch, hè? Ze het ook niet veel...

Verhoef vond deze plotselinge christelijke stemming vrij zot en hinderlijk, omdat zij zich anders waarlijk ook niet ontzag op d'r moeder af te geven, maar hij zei niets. In elk geval had hij haar liever zoo, dan dat ze een kop toonde.

— Kom! nou as de wind an me karbonade... en Jees! ik mot nog aardappele schille ook!... hoorde hij haar zeggen terwijl ze naar de keuken haastte.

— Hè Dirk... zou jij in die tijd effe 'n paar aardappels wille schille? kwam toen smeekend haar stem van achter uit het donker, waar 't lampje klankte, de ruimte plots op-lichtte tegen het donkerstarend raamvlak.

— Toe, 't duurt anders nog zoo lang... ik mot nog sla schoonmaken ook

— Nou in gosnaam dan maar! gaf hij aarzelig toe en daarop leutig en joviaal:

— Omdat uwe me-n 't dan zoo vrindelijk vraagt...

Sluiten