Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

andere schillend en wegplompend in 't water van een roodaarden pot. Toen werd hij ook hand-tastelijk, schudde zijn vrouw even bij de schouder, aardappel en mes zoolang in één hand, piekte haar borst met het heft, klopte haar grinnik-lacherig op haar heup, al meer verliefd. En zij weerde hem zwakjes af:

— Nie doèn, Dirk!... och nee, schei nou uit!... toe nou... ik mot op me karmenade lette ....

Zeggend met een onderworpen zachtheid, die hem hoe langer hoe vuriger maakte.

Tot zij, zich toevallig omkeerend, het kind merkte en, ineens nijdig, haar toebeet:

— Wat hei je daar te staan spioneere, klein kreng? Hei je weer niks te doen? Allons! dek de tafel maar!... je vader zal wel licht ansteke...

Marietje draalde nog aan de deur, onwillig .... Toen kreeg ze een idee, vroeg of ze nog effe de straat op mocht om te hooren bij Liesje Velder of er ook nog een lesje te leeren was voor morgen.

— Ja, ka-je begrijpe! gromde schamper 't antwoord — ha-je maar van-ochend motte doen... ja, ik zal me daar nou nog een kind de straat op sture !...

— Hè toe... moe!...

Sluiten