Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vleesch, dat de moeder voor haar had afgesneden. Bij het moeilijk inslikken, grilde ze weer, nam gauw een slok water om door te spoelen en zat dan een tijd stil-opkijkend in 't lamplicht. . .

— Kom Marietje! eet je weer niet'.knorde de vrouw, die eindelijk 't karbonadebeen had neergelegd, haar vingertoppen een voor een aflikte.

— Je gaat niet van tafel voor je dat bord op heb, hoor ...

— Ik lus dat vet niet, moeder .. . klaagde 't kind.

— Lus niet, lus niet... je zal 't altijd zoo krijge ... en 't is ook geen vet... d'r is 'n heeleboel vleesch bij ook... Zal je voortmake!... dreigde ze, intusschen zelf nog een paar aardappels uit 't schaaltje pikkend.

't Kindergezicht trok naar huilen.

— Ach laat 't nou maar, moeder! ... as ze nou niet lust! ... zei ongeduldig Verhoef., la-we nou op de Zondag ?s geen herrie hebbe!...

— Nou, mijn goed! dan maar niet... as ze dan maar weet dat ze vanavend niks anders meer krijgt... Weet je dat goed, M'rie?

— Ja moeder ...

Sluiten