Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Enkel uit de alkoof nog even ijzerknarsen, ook wel tonggesmak van een die slapen gaat.

Ook boven was 't rumoer verstomd, viel nu en dan een schaarsch gerucht.

Tot opeens weer Verhoefs zwaar geluid:

— Zeg, was 't weer zoo met M'rietje?

De vrouw aan de tafel, met onwillig gezicht,

hoofd terzij omwendend:

— Zeg-i? . .. Met M'rietje, of ze't weer... Natuurlijk was ze weer bezig . .. begrijp-i toch wel... la-me nou maar leze .. .

Geen antwoord meer uit de alkoof, een oogenblik later begon, eerst zachter, toen zwaarder zijn gestadig snorken door de stilte te gaan.

De vrouw hoorde 't, en de oogen opslaand, keek zij een poos in de witlichting van de lamp, nadenkend ... hief zich daarop voorzichtig van haar stoel. . . Die kraakte ... en zij bleef even luisterend staan .. . Maar 't gesnork zaagde regelmatig voort en zoo keerde zij het zware lijf om, behoedzaam tredend, zwaar op 't voorst van haar pantoffels, de handen gespreid aan de gehoekte armen of ze zich steunde op de lucht bij 't wankelig stappen naar de deur.

Daar luisterde zij nog eens, hand aan de knop, hoofd geneigd ... en toen 't stil bleef,

Sluiten