Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nog eens, drukte een kus op haar mond, die zij vluchtig teruggaf.

— Ik schrik altijd, als jij binnen komt, .. . zoo ineens,... antwoordde ze met die zacht-musicale stem, die een genot was te hooren.

— Ik was net bezig de kaart te leggen in de achterkamer, voor Marie. Ik verveelde me zoo...

— Zoo? En wat zei de kaart? Komt 't uit? vroeg hij zich tot een opgewekte toon dringend, terwijl hij langzaam met haar naar achter liep.

— Och, gekheid natuurlijk... ze zou veel geld krijgen van over zee .. . Hoe ken dat nou? Maar 't komt toch wel's uit, niewaar Marie?

— Wa zeg u? vroeg deze, in 't donker van 't kamertje voor een open kast bezig.

— Komt 't nie wel 's uit als ik de kaart leg? Laast met die vrijer van over 't water. Die is toch gekomen.

— Dat lekkere bruine ventje, die bootsman van de ertsboot? Nou of-tie gekommen is!

— Zie je nou wel, lachte Elly naar hem op, kom, ga nou maar mee .. . naar achter... hé, hebje niet wat meegebracht? wat lekkers?

— Nee kind, van avond heusch niet.

— Nare jongen, pruilde zij in kindertoon, brengt nooit wat voor Elly mee, die zoo van

Sluiten