Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nou vooruit dan maar, zei ze, bereidwillig-opgeruimd in haar boersche dialect.

En zij gingen naar voor, waar nog de jonge man naar de reclamekaarten stond op te zien.

Elly ging naar hem toe, stak haar arm door de zijne.

— Zeg, geef Marie wat... die meid verveelt zich zoo ... Ze heeft de heele avond nog niets gehad, zei ze zacht naar hem op.

— O, mij goed, laat ze maar wat nemen, gaf hij onverschillig terug.

— Neem maar wat je blief, Marie, meneer vindt 't goed, niewaar ? zingzangde haar stem nu weer luidop.

— Ja zeker, ga gerust je gang, Marie. Hij had even 't hoofd naar de meid heengewend en zag haar breed-vriendelijk-lacherig hem toeknikken.

— Nou, dan een grokkie, asteblief, dank u meheer, zei ze achter 't buffet gaande. Uit een lange flesch goot zij een gele gulp cognac in een glas, ging toen naar achter om warm water te halen en kwam dadelijk daarop met het dampend glas terug.

— Op uw gezondheid, meheer ... juffrouw... wenschte zij boersch-joviaal, hard sprekend, nam een vlugge slok met gewend gebaar en zette toen het glas op de ronde tafel neer.

F. Coïnen Jr., Zondagsrust. 13

Sluiten