Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— O .. . danki, danki wel. Marie, antwoordde hij, glimlacherend, èven-verlegen.

— Dankje Marie, knikte achteloos-vriendelijk Elly.

— En we hebben nie-eens wat te drinken ... besloot ze, beteekenisvol naar hem oogknippend. . .. Die Marie was ook altijd zoo gek, zoo ordinair met 'r gezondheid drinken. Ze voelde zich er vaag om schamen, dat die meid zoo deed en ze was ook onzeker hoe hij 't op zou nemen .... Ze wenschte maar dat Marie nu weer gauw wegging. Al haar meelij was heen.

Maar Marie bleef bij de tafel haar grok drinken, haar stompe vingers om het glas dat zij aan haar gebogen arm ophield. Telkens nam ze genietend een lange slurpteug. Haar andere hand steunde met gekromde vingers en platte duim, meid-achtig, op de tafel. En de anderen bleven tegenover haar talmen, hij, verveeld kykend, nog altijd met de handen in de zakken. Elly aan zijn arm geleund, haar hoofd tegen zijn schouder. Marie uit haar goedig-gemeen gezicht, waarvan de verwaterde trekken en omrande oogen nu scherpduidelijkten onder de felle lichtstraling, praatte evenwel, tusschen haar drinken in, rustig voort met haar doordringend harde stem in 't boersche dialect:

Sluiten