Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weer voelde Elly het gesprek angstig-gevaarlijk. Ze wist wel wie Marie bedoelde ... 't was zoo'n lange jongen, zoo interessant bleek en met zwart haar. Hij had haar verleden een flesch eau-de-Cologne beloofd, maar dat hoefde Ben allemaal niet te weten. Wat hoefde nou die Marie weer te zeggen dat zij die vent wel kende!

Ze haastte zich iets te zeggen, dat afleiden kon:

— En d'r is toch de heele dag niemand geweest, lachte zij, och, ze waren zeker dronken ...

— Nou, zoo dronken toch niet, hield Marie vol... en die lange heeft wel driemaal naar u gevraagd.

— Da's dan zeker en goeie kennis van je ... begon hij, toen de deur open rinkelde en achter elkander twee mannen uit het donker nachtgat in 't licht traden. Zij stapten zwaar binnen, met een „g'n avond samen" en een tik aan hun petten, zakten breed neer aan een tafeltje, tegenover elkaar.

De jonge man en Elly hadden de groet beantwoord, zij met een coquet-vriendelijk lachknikje naar hen heen en waren toen achteloos, om niet het air te hebben de bezoekers te

Sluiten