Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij kwam een paar passen nader en zei toen met haar schreeuwerig-schelle stem, die vroolijk moest lijken:

— Snoeshaantjes, krijg ik nou niet 's een lekker glaassie bier van je?

De mannen schokten op, keken schuin naar haar rond-rood gezicht omhoog en zeiden niets.

Toe, laat me nou 's een glaassie van je drinken, toe, ik heb nog niks gehad van avond, fleemde zij weer.

De eene vent scheen onverschillig-brommend zijn toestemming te geven en Marie haalde haar glas van 't buffet. Daarna zette zij zich ook aan 't tafeltje, dronk gezondheid, en begon een rad gesprek, door veel schel gelach onderbroken, met de elbogen op de tafel en de kin in de hand. Zoo was haar vettige facie vlak bij de donkere koppen der mannen, tusschen hen in en terwijl zij sprak, flikkerden haar spleetoogjes gestadig van de een naar de ander. Maar wat zij zeide, konden die in 't kamertje niet hooren, behalve een enkele schaterende uitroep. Ook niet wat de mannen, nu minder ruig en stroef dan straks, antwoordden.

Zij bleven fluisteren, maar hij kon niets opvangen en begon zich te vervelen. Elly scheen iets meer te verstaan. Haar fijne mond

Sluiten