Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nee, ik moet eerst me haar doen, hoor! blijf nou maar zitten ... bljjf maar even zoet zitten, dan kom ik dalijk weer bij je .. . stilblijven, hoor!

Hij, gehoorzamend, zakte weer op de stoel terug en haar gestalte was met een sprongetje in de achterkamer verdwenen.

Daar was het schemerstil. De lamp brandde er laag over de tafel, waarop nog de zwartwollen kous van Maria achteloos geworpen lag, met de lange glimnaalden als een kleine omgeworpen stellage om een wijd-gapend gat. Kond-omhoog somberden de wanden onder de stil-witte dekking van het plafond.

Zij draaide aan de lamp, zoodat de kamer opvroolijkte en ging een kam uit de waschtafella halen, om haar pony op te kammen. Het smalle spiegeltje was aan het penant tusschen de vuilgrijze deurposten. Vitrage gordijnen hingen voor de tuindeur, stijfplooiend naast elkaar.

Zij, het aschblond krulhaar boven haar voorhoofd opkroezend, lachtte haar eigen gezicht toe, dat de rei van kleine tanden doorblonk. Zij vond dat zij er goed uitzag zóó. Maar morgen zou ze toch eens probeeren 't haar anders op te steken, hooger op, dat 't wat meer

Sluiten