Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terug te gaan. Dat was zoo lekker, te weten dat een jongen daar zat te wachten en dan hier zoo in je eentje rond te scharrelen en te denken. Ben was wel een goeie jongen ... zoo hartelijk ... en hij meende het zoo. Zij hield ook wel van hem . . . Toch niet meer zoo als vroeger. Toen dacht ze soms heele dagen aan hem en voor hij dan 's avonds kwam kon zij het haast niet houen van ongedurigheid. Nu verlangde ze lang zoo niet meer. Soms, als er heeren waren, wenschte zij maar dat hij niet mocht komen . . . Maar hij kwam altijd en als hij er dan was, was 't toch ook weer goed . . . Zij drong haar gedachten om vriendelijk voor hem te zijn. Zjjn beeld was voor haar, zooals hij nu zat en geduldig op haar wachtte. Maar tegelijk zag zij ook die aardige jongen van gistermiddag in 't fijn zwart en met 't havana-bruin rond hoedje op. Hè, dat was een echte heer, zoo echt chic... Hij had haar ook handschoenen beloofd ... Zou hij 't doen ? Daar was zoo iets gebiedends in zijn manieren. Hij sprak zoo kortaf en zijn zwarte oogen keken haar zoo brutaal door en door. Hij had ook een mooie dikke snor. Bepaald een mooi ventje.

Maar nu werd zij zich haar gedachten bewust en haar blijheid was heen.

Sluiten