Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zwarte kleederen weer te mogen aantrekken. Zij was besloten haar geheel verder leven zwart te blijven dragen.

leiwijl zij sprak met zachten weemoed, wierp Mervan zijn vrouw een bestraffenden blik toe, en het gesprek kwijnde eenige ooge ïiblikkGn 7 zood&t Ccirla zich weder tot Btibv wendde.

„Wat is zij mooi!" dacht Meryan toen zij van tafel opstonden „ Te mooi eigenlijk in een huisgezin waar drie mannenhooiden op hol kunnen worden gebracht!"

Hij glimlachte onwillekeurig om zijn eigen inval.

»Geen nood! Mijn eigen hoofd staat nog al stevig op mijn schouders, althans tegenwoordig. Johan .... is veel te verliefd op zichzelf, om zijn passies niet behoorlijk onder appèl te houden.

Bart. voor hem is nog minder gevaar!" Hij had bijna overluid kunnen lachen alleen bij dit denkbeeld. Als Bart hem ooit een schoondochter gaf, zou zij zeker een geheel andere persoonlijkheid wezen dan Carla de Martignel.

„Zal ik me wel ooit geheel thuis met haar gaan gevoelen?" dacht Johanna Meryan na verloop van een paar weken met een zekere verwondering — een verwondering te sterker naarmate zij inzag de eenige te zijn die er zoo overdacht. Om te beginnen scheen Meryan geheel door haar betooverd. Het was voor het eerst sedert haar huwelijk, dat zij haar eigen man in den huiselpen kring als het ware van een andere zijde te zien kreeg, in zijn ridderlijk streven dat jonge meisje in hare treurige positie te betoonen al de égards waarop zij, als zijn gelijkgerechtigde in geboorte, aanspraak kon maken. De omstandigheid, dat Carla's geheele persoonlijkheid belichaamde een in zijn oogen bijna volmaakte vrouwentype, biacht ei zeker veel toe bij dit streven voor hem te vergemakkelijken, waarbij, dank zij zijn Hollandschen aard en een ijzeren wil, zijn hoofd volmaakt koel bleef. Toch had een vrouw, minder kalm en optimistisch aangelegd dan Johanna, zich wellicht allerlei spoken voor den geest geroepen. Bij haar evenwel bestond daarvoor niet het minste gevaar. Een aangeboren afkeer van het naspeuren of denken over dingen, die bij onderzoek wellicht iets onaangenaams zouden kunnen hebben, een volslagen onkunde aangaande de realiteiten des levens, een bijna volkomen gemis aan

Sluiten