Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alsof zij niet heelemaal overtuigd was, dat hetgeen zij zeggen ging wel gezegd mocht worden.

„Ik zou willen, dat jij met Johan trouwde."

„ Chut Marguerite! " zeide Carla verschrikt, en ofschoon zij

in haar eigen kamer waren, keek zij angstig rond alsof de muren ooren hadden.

Zoodra Carla haar Marguerite noemde, wist Baby dat zij ietsverkeerds deed en werd zij knorrig.

„Waarom is dit nu zoo vreeselijk erg?" vroeg zij gemelijk.

„Het is niet zoo erg, Baby, dat je het tegen mij zegt, maar

spreek er vooral tegen niemand anders over Of heb je dat

misschien al gedaan?"

„Neen, want ik dacht er nu pas aan."

„ Dan is het goed. Maar wil je me beloven tegen geen mensch anders op zoo iets te doelen, noch tegen vader, noch tegen moeder en vooral niet tegen je broer zelf!"

„Dat zou ik natuurlijk niet doen.... zóó dom ben ik niet," zeide Baby het hoofdje in den nek werpend.

„Nu, dan ben ik gerust, ma chérie, en vind ik je wensch heel lief." En Carla kuste het kind met een teederheid die niet geveinsd was.

„ Maar Johan denkt heelemaal niet aan me " vervolgde zij,

door een plotselinge ingeving genoopt op het thema door te gaan.

„Nu, dat weet ik niet," zei Baby gewichtig, want de vragende intonatie was haar geenszins ontgaan. „ Hij vindt je prachtig! Dat heb ik hem zelf tegen moeder hooren zeggen!"

Carla lachte vroolijk. „O! jij kleine vleisterj." zeide zij, haar met den vinger dreigend. „Als hij iets leelijks van me gezegd had, zou je het me toch niet oververtellen. En nu gauw naar bed, hoor! en mondje dicht wil je me dat nog eens beloven ?"

„Ik beloof het je," zeide Baby, de armen om haar hals slaande, trotsch op de omstandigheid dat zij met haar groote vriendin een geheimpje deelde. O! wat vond zij haar toch een snoes, een engel! en wat zou het heerlijk zijn als er bruiloft zou worden gevierd en zij bruidsmeisje zou wezen!

Toen zij was heengegaan, begaf Carla zich nog niet ter ruste, maar bleef nog wat zitten bij den haard.

Ja, als dat eens gebeurde! Trouwen met Johan Meryan

en weer rijk worden en heroveren hare vroegere positie en.... hier deed zij werktuigelijk haar oogen dicht om beter haar inwendig visioen te zien — en de vrouw zijn van hem, van Johan!

Sluiten