Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar mijn mooi is het niet. Die fade blondines zeggen mij niets, dat weet je immers wel!"

Zij zag hem aan, stralend. „Hoe goed dat zij het hem maar eens ronduit had gevraagd!" dacht zij. Het was heerlijk te weten dat zij zich dit vroeger allemaal verbeeld had.

„Je hebt gelijk gehad!" schreef Barthold aan zijn vriend Kant, na eenige dagen te hebben doorgebracht met hetgeen hem nog zoo onwezenlijk scheen tot realiteit te verwerken. „Je hebt geraden wat mij ontbrak en wat mij moest drijven tot ernstig werk. De spoorslag is er thans. Ik ben deze laatste weken een ander mensch geworden en voel me nu in staat wonderen te verrichten, om de vrouw die ik liefheb openlijk de mijne te kunnen noemen. Want het moet voorloopig nog een diep geheim blijven voor iedereen, in de eerste plaats voor mijn ouders. Zij eischte dit omdat ik nog zoo jong ben en geheel afhankelijk, ofschoon haar eigen positie niet gelukkig is, en een openlijk engagement aan die positie veel zou kunnen verbeteren. Hieruit alleen zie je reeds al het mooie wat in haar is. Zij bezit de heerlijke hoedanigheden die Shakespeare in zijn Desdemona gelegd heeft — een schepping die ik vroeger zwak vond voordat ik haar kende. Zij is in den waren zin des woords een nieuwe levende incarnatie van zijn visie, en daar jij geen Jago en ik geen Othello ben, zal deze Desdemona al het subliem vrouwelijke van hare natuur over mij kunnen uitstorten.

„Want in haar domineert het zachte, het naïeve. Zij laat zich door den „ on verbeter lij ken moralist", dien je wel kent, berispen, beknorren, terechtwijzen als een engel, mijn oordeel volgend, niet omdat zij zelve er over redeneert, maar alleen omdat het mijn oordeel is. Denken doet zij weinig maar voelen des te meer. En wat is goddelijker in de vrouw dan juist die onberedeneerde gevoelslogica, die zoo vaak het rechte spoor aanwijst, waar wij mannen met onze rede de richting soms voorbijzien "

Hier hield hij even met schrijven op, las den laatsten volzin over, dacht plotseling aan hun gesprek bij de duiventil en bleef aarzelend zitten met de pen in de hand. Wat daar stond, klopte eigenlijk niet met de feiten maar och, het stond er nu een-

Sluiten