Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onder de eersten die het huis des hoogleeraars verlieten, was Barthold. Het liefst ware hij alleen verder gegaan, maar Warrens, met wien hij gekomen was, en Nefler voegden zich bij hem. Hij hoorde hen praten, maar zelf liep hij zwijgend naast hen.

„Een üink spreker toch, die Martalis!" begon Warrens. „Ik vond hem nog al op dreef van avond. Gemakkelijk uit het zadel te lichten is hij niet in het debat."

Nelier haalde de schouders op. Als eenig debater vond hij de opmerking van den ander minder aangenaam.

„ Hij weet drommels handig met paradoxen te goochelen, als 'je dat bedoelt! De meeste socialisten hebben het in die kunst ver gebracht. Zij zijn zoo glad als een aal en laten zich nooit vangen."

Daarop wendde hij zich lachend tot Barthold.

„ A propos, Meryan, jij zult genoten hebben van avond! Je bent voor je plezier uit geweest! Je hadt mee moeten debatteeren. Zoo'n conservatief-aristocratisch element brengt alweer een nieuwe kleurschakeering aan .... dat is pikant!"

„Waarom heb je hem daar eigenlijk gebracht, Warrens?" ging hij spotachtig voort, toen Barthold geen syllabe zeide.

„Waarom? Wel, omdat Meryan zelf nog niet weet wat hij is of worden zal. Hij beweert altijd van politiek niet te willen hooren, en dat vind ik verkeerd. Men moet alles kennen en alles onderzoeken. En al moge het politiek gescharrel op zichzelf een kleingeestig geknoei zijn, toch vormt het ons oordeel. In één opzicht kan ik geheel met Martalis medegaan: dat een richting meestal het felst wordt bestreden door hen die ze in den grond der zaak niet kennen."

„Groote goden!" Viel Nefler schamper uit, „ben jij ook al met de roode verf aangestreken? Zou Martalis met zijn holle phrases van avond een zieltje hebben gewonnen?"

„Noch het een, noch het ander, mijn waarde Nefler; maar, ne vous en déplaise.... schimpscheuten zijn nog geen argumenten, en afgemaakt is Martalis tot dusverre nog niet. Ik heb je van avond met plezier gehoord, maar hij had volkomen gelijk met te zeggen, dat je buiten de orde was gegaan. Je hebt de erfelijkheidswetten en de moraal laten rusten en het socialisme aangevallen, waarvan hij in zijn inleiding op den eerbiedigst mogelijken afstand bleef."

„Omdat hij opzettelijk om de kwestie heen draaide!" bromde Nefler. „Het was voor een ieder duidelijk waar hij heen wilde."

„ Enfin, hoe dan ook, de kwestie is nu althans zuiver gesteld;

Sluiten