Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het besef hier als een schuldige voor de rechtbank te staan.

„Barthold," zeide hij op bedarenden toon, „laten wij trachten kalm te blijven. Wat geschied is, kan toch niet meer ongedaan "worden gemaakt. Zeg mij slechts dit ééne.... je beschouwt freule de Martignel als je verloofde, niet waar?"

Barthold hief snel het hoofd op, en zijn ontdane trekken kwamen te voorschijn.

„Natuurlijk. Maar ik had het niet voor u moeten verbergen, dat is mijn schuld."

„ En sedert hoe lang.... houdt gij van elkaar ?

„ Sedert verleden zomer."

„ Een vol jaar dus!" klonk het op een toon van sarcasme.

„Ja, een vol jaar!" barstte zijn zoon uit. „Een vol jaar heb ik gelogen en gehuicheld, en iedereen bedrogen, uur aan uur. U kunt mij nooit erger verwijten doen dan ik mijzelf reeds gedaan heb. Allés wat u mij voor de voeten wilt werpen, neem ik van te voren aan."

„ Maar waarom dan zoo te handelen ?" vroeg Meryan zachtei, want die driftige opflikkering van trots deed hem zijn eigen bloed herkennen. „Waarom niet dadelijk eerlijk en loyaal met mij gesproken ?" .

„Dat had ik behooren te doen maar dat eerste jaar m

Delft had ik niets uitgevoerd, en ik vond het dus ongerijmd dan ook nog met een engagement voor den dag te komen, daar ik vreesde dat.... u er tegen zoudt zijn."

„Waarom vreesde je dat?"

Hij aarzelde, ter wille van C'arla weer genoodzaakt onwaar te zijn.

„ Omdat ik in mijn eerste studiejaar was en niet eens examens had gedaan.... Carïa vreesde het daarom ook. ^

..Ik hoop dat je mijn vraag niet onbescheiden zult vinden," hernam Meryan met lichte ironie, „ maar ik wilde weten, liefst naar waarheid, of je moeite hebt gehad haar jawoord te kiijgen.

„Ja, ontzaggelijk veel moeite.... al geloof ik dat onze affectie van beide kanten dadelijk even sterk was. Maar hare positie maakte haar zóó trotsch, zóó ongenaakbaar. Zij wilde zelfs heengaan , van hier vluchten voor goed, wijl zij zich te arm vond

voor mij In het eerst was zij niet te bewegen naar mij te

luisteren!"

„Zoo " zeide Meryan, zich over zijn vraag niet verder uitlatend, doch blijkbaar zeer verheugd over Barthold's kennelijk

Sluiten