Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veel onuitstaanbaarder dan vroeger was gaan vinden, eenmaal zou zij haar revanche nemen. Als de jonge gevierde Mevrouw Meryan zou zij later wel anders optreden, en zij glimlachte bij de visioenen welke haar voor de verbeelding rezen, terwijl zij in den halfdonkeren spoorwegcoupé zich behagelijk in de kussens peletonneerde, haar oogen onder de witte reisvoile schitterend met bijna

phophorischen glans.

Van Parijs komende, hadden zij een paar dagen te Brussel bij den Nederlandschen gezant doorgebracht. ..Mais il est trés tres bien, ton mari!" had mevrouw Corduroy bij de eerste omarming haar al dadelijk toegefluisterd. En gelukkig had hij die eerste gunstige impressie later niet bedorven. Hij was voor zijn doen weikelijk nog al goed en „ gewoon" geweest, die twee dagen, en had geen gekke dingen gezegd. Zoo had zij nog al een redelijk figuur met hem gemaakt tegenover hare Brusselsche kennissen van vroegei, uit den tijd toen zij bij hare beschermster een tijdelijk onderkomen had gevonden. En de meesten dier kennissen, hoewel ouder dan zij, waren nog altijd ongetrouwd. In al haar piestige van jonggehuwde had zij zich dus nu aan hen kunnen vertoonen, dat was

verrukkelijk geweest!

Vervuld met deze en dergelijke retrospectieve beschouwingen voelde zij zich na het korte traject van Belgié's hoofdstad niets vermoeid; en toen tegen acht uur 's avonds de trein Delft naderde en in haar gedachten verleden en toekomst moesten wijken voor de thans naderende ure, stelde zij zich voor dienzelfden avond nog van boven tot beneden het huis in oogenschouw te nemen. Zij verlangde te zien welk effect de meubels zouden maken, in verband met de gordijnen en tapijten. Zooveel mogelijk had zij vooruit op een plattegrond de plaatsen aangegeven. Als mama het nu maar goed gedaan had, zoodat alles op gijn voordeeligst zou uitkomen!

Wat hadden zij in Parijs verrukkelijke dingen gezien heerlijke Turksche stoffen, die juist zoo geschikt waren voor haar boudoir, als troonhemel gedrapeerd boven den divan! Maar die vervelende jongen had halsstarrig geweigerd ze te koopcn. Bah.

gierig bleek hij dus ook al te zijn, en dat in de honey-moon

Wie had er ooit van gehoord zijn vrouw iets te weigeren op de huwelijksreis! Als hij nu nog om juweelen en kanten had gevraagd, zooals andere jonge vrouwen! Maar een paar onnoozele gordijnen van eenige honderden francs! Nu, zij gaf het dan ook niet op, had het adres van het magazijn bewaard, en als zij hem

Sluiten