Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch een knak hebben gekregen. In elk geval, hetgeen is gebeurd, was niet te vermijden. Dus nu maar getracht er je moedig overheen te zetten."

„Wat zijn ze met een laten trein thuis gekomen," zeide Denners, toen zijn vrouw zijn kamer binnentrad, waar hij 'savonds gewoonlijk bleef doorwerken totdat zij hem kwam aansporen de pen neer te leggen en zich ter ruste te begeven. ,, En dan, in plaats van het kind gauw naar bed te sturen, blijf jelui zoowaar nog babbelen.... het is bij éénen! "

„ Zij zal niet veel slapen van nacht! Martalis heeft met

haar gesproken.... Zij vermoedde het zoo weinig!"

Hij zag verrast op. „En ?"

„Juist zooals wij dachten.... Van hare zijde niets dan vriendschap! Maar zij tobt nu vreeselijk over zijn teleurstelling en is er geheel van overstuur."

„ Zij is veel te teergevoelig! Ik zou het den goeden jongen graag hebben bespaard, maar het ligt er nu eenmaal toe!"

Zijn vrouw kon een glimlach niet weerhouden, daar zijn vreugde over dezen afloop maar al te duidelijk was.

„ Het ergste is, dat hij nu niet meer bij ons komt natuurlijk."

Aan deze consequentie had de altijd optimistische professor nog niet gedacht.

„ Sapperloot ja! — dat is waar ook.... en dit spijt me geducht. — Maar och, die historie zal wel gauw uitslijten, dat begrijp je een kwestie van tijd, anders niet!"

„Ik hoop dat Frank de zaak even philosophisch opvat als jij...." zeide zij met een lachje.

Toen boog zij zich plotseling over hem heen, de hand op zijn schouder, haar gelaat vlak naast het zijne.

„Zeg, man, hoe zou jij het hebben opgenomen, als ik indertijd neen " had gezegd ? "

# ik ik ? " stotterde hij eerst eenigszins onthutst.

Toen veegde hij zijn pen af, schoof zijn werk bij elkaar en glimlachte erg ondeugend tegen het papier.

„Goede hemel! je zoudt iemand wel doen schrikken! Om een armen argeloozen man zoo'n gewetensvraag te stellen in het holst van den nacht.... zie je, daar moet men waarachtig een vrouw voor zijn!"

Sluiten