Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op een middag, toen hij al dagelijks eenige uren mocht opzitten. Zijn moeder, tegenover hem, hield zich met een handwerkje bezig, en hij lag in een fauteuil bij het venster, met eenige tijdschriften op een tafeltje naast zich. „ En Anna ...." vervolgde hij na een poosje half aarzelend. „Anna kon nu ook wel eens komen dunkt me."

„Anna?...." en op Johanna's tevreden gezicht kwam een bijna Kt 1 enge uitdrukking. „Ik zou het al heel ongepast vinden als een jong meisje een heer op zijn kamers kwam opzoeken! Ik ben blij dat mevrouw Denners, die het anders met le qu'en dira-t-on waarlijk zoo nauw niet neemt, ten minste dat toch schijnt te begrijpen."

„Zou Anna niet eens met haar moeder kunnen meekomen? Vooral omdat u hier is, kan dat best; en voor mij is zij letterlijk een zuster."

„ Hm! een zuster!.... dat klinkt heel mooi.... maar zij is nu eenmaal geen zuster van je! En ik moet je zeggen, beste jongen, nu wij dat chapitre toch aanroeren.... dat je veel te veel met die Anna vervuld bent. Je heele ziekte door heb je maar steeds geroepen om „ Anna !! Ik vind dat niets goed.... en ik weet zelfs niet hoe ik zoo iets noemen moet!" Hier trachtte Johanna hoe langer hoe strenger te kijken.

„Heb ik steeds om Anna geroepen?" vroeg de zieke haastig.

„Ja, in je ijlen. Ik wist er zelfs geen raad meê als de verpleegster er bij was. En ik, die waarlijk niet graag jok, heb maar een onwaarheid verzonnen en gezegd dat je om je zusje riep!"

„Ik liep ook om mijn zusje...." zei Barthold, droomerig het venster uit starend. „U weet niet wat Anna voor me is, moeder;

wij zijn geestelijk zoo nauw verbonden we zijn letterlijk één

in denken en begrijpen en alles ...."

Johanna lei haar handwerk neer en zag hem aan.

„Bart, pas op. Je bent op een gevaarlijken weg! Geef niet toe aan zulke verkeerde dingen. Ik voor mij houd niets van zoo'n quasi-zusterschap! dat is maar met mooie woorden schermen. Je hebt je vei raden in je ziekte.... en ik zeg je dat je gewoon weg op die Anna verliefd bent!"

Barthold werd eerst donkerrood, toen weer bleek, bleeker dan te voren. En Johanna, wie het ten eenemale aan diplomatie faalde, ging ijverig voort, meenende haar moederlijke autoriteit eens te doen gelden en ernstig op te treden.

„En je bent een getrouwd man, Bart, vergeet dat niet! En als

Sluiten