Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het zeker nooit dulden! En als ik het duld, vind ik mij zelve onvergeeflijk zwak!"

„Maar een moeder mag altijd zwak wezen, desnoods onvergeeflijk zwak! Daar is zij immers moeder voor " zeide Barthold

glimlachend.

Johanna zuchtte diep, en bij het eerstvolgend bezoek van mevrouw Denners, die elke week eens naar hem kwam zien, zag zij zich zelfs genoodzaakt, ingevolge een smeekenden blik van haar zoon, het verzoek door hem geformuleerd te ondersteunen.

„Goed," zeide mevrouw Denners, die bij zich thuis ook reeds menigen smeekenden blik had weerstaan, en na deze duidelijke approbatie van mevrouw Meryan er geen bezwaar in zag, „ dan kom ik den dag vóór je vertrek met Anna afscheid nemen."

„ Begint u thans niet een beetje sympathie voor mevrouw Denners te krijgen, nu u haar beter leert kennen?" vroeg Barthold toen zij vertrokken was. „Voelt u niets van dat in-gedistingeerde wat in haar is?"

Zijn moeder schudde van neen.

„ Misschien komt het, doordien ik weet dat die familie zoo'n

noodlottigen invloed op je heeft gehad en je enfin — laten we

het maar noemen — op den verkeerden weg heeft gebracht. Neen, ik houd niets van zulk soort van menschen, en voel me ook niet met haar op mijn gemak. Dan bevalt haar man me nog beter. Hij schijnt ten minste nog al goedig."

Barthold zuchtte onhoorbaar. Hij had zijn moeder hartelijk lief en toch.... al verweet hij het zich aanhoudend — toch zag hij er zoo tegen op de eerstvolgende weken geheel alleen met haar en Baby te Wiesbaden te moeten zijn. De bezoeken van mevrouw Denners waren hem, nu hij convalescent was, een verkwikking, ook al kon hij in tegenwoordigheid zijner moeder nooit de onderwerpen aanroeren waarin hij het meest belang stelde. Hij vreesde te veel haar in tegenwoordigheid van die edeldenkende vrouw een van die ontzettende opmerkingen te hooren uiten, welke in de geestelijke en intellectueele sfeer waarin de Denners vertoefden nimmer gezegd of gedacht werden, en voor hemzelven even zoovele moreele geeselingen waren. Hij sprak dus nooit met Anna's moeder over tal van zaken die hem vervulden, noch over zijn werk en alles wat hij zoolang had moeten verzuimen. Het was Thornton, die, hoewel zelf overkropt met arbeid, zijn redactiewerk had waargenomen; en eenigen zijner meest ontwikkelde vrienden onder de

Sluiten