Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den en dacht onwillekeurig aan Robert en aan hun gesprek in Wiesbaden. Die arme Rob, die meende dat de ontwikkelde vrouw niet echt vrouw kon wezen! die arme, arme Rob!

„ Maar tegenover je ouders ben ik dan toch verantwoordelijk!" hernam hij.

„Alweer?.... Maar mijn ouders laten mij immers geheel vrij! Mama houdt me dag aan dag alles voor. Zij wijst mij op het voorbeeld van andere vrouwen, groote geniale figuren, die, trotseerend de bekrompenheid van de massa, ondanks al hun geestkracht toch geleden hebben, omdat de onkundige grof bewerktuigde menigte, alles terugbrengend tot haar eigen laag gezichtspunt, natuurlijk hun levensbeschouwing niet begreep, evenmin als zij het hoogmenschelijk liefdegevoel begrijpt, dat thans over heel de wereld de fijner-georganiseerde geesten doortrilt. En nu ben ik, in plaats van een geniaal, maar een armzalig-gewoon menschenkind, en loop dus gevaar onder mijn pariaschap veel meer pijn te lijden dan zij! Maar naar mijn innigste overtuiging handel ik goed, kunnen wij, te zamen arbeidend in de richting van ons ideaal, meer kracht

uitoefenen dan ieder afzonderlijk, en ondanks mijn intellectueele

zwakheid voel ik me zedelijk hoogmoedig — en in dien hoogmoed onaantastbaar!"

Zoo verliepen eenige maanden. De tijd der examens naderde. Barthold werkte dag en nacht, en, hoewel er bijna aan wanhopend den tijd dien hij door zijn ziekte verzuimd had in te halen, slaagde hij.

„Nu ligt de wereld voor ons open! Nu ben ik je bruid!" zeide Anna, met vreugdetranen hem te gemoet tredend, toen hij zelf de blijde tijding kwam brengen. En voor de eerste maal nam hij haar in zijn armen, kuste hij haar als zijn verloofde, als zijn aanstaande vrouw.

Nu kon Anna eindelijk uitvoering geven aan een plan, dat zij in den laatsten tijd aanhoudend had gewikt en gewogen.

Als technoloog kon Barthold, even als Martalis, in het buitenland een betrekking zoeken. Dan werd zijn vader de kwelling bespaard hem in zijn eigen land als leider der arbeidersbeweging te zien optreden. Den vorigen winter, toen hij in vereeniging met Thornton, te Rotterdam een groote werkstaking had gesteund, was zijn vader, volgens Baby's beschrijving, in zoo'n heftigen toorn ontstoken, had hij zich zoodanig door zijn drift laten overmeesteren, dat zijn gezondheid er eenigen tijd ernstig onder geleden had. Toen zijn zuster hem dit in Wiesbaden vertelde, had

Sluiten