Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

E TENEBRIS

Waar de steen is en de zode,

Waar de bloesem bitter is,

Bracht ik mijn bleeke doode Met groote droefenis.

Doch dalen daar onder dien steen

Paden naar 't huis des doods,

Hoop er dan zoden om heen, Nachtschade en tijdeloos.

En ontmoet ge in den mist op dat pad

Een stille, bleeke vrouw,

Die moede is, meen niet dat Mijn doode daar dolen zou.

Sluiten