Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IN MEMORIAM Mr. C. VOSMAER

Zie, als de zee, daar waar de vloed opstreeft,

Deint, de bank over, en af-deinend laat Na 'n cirklend plasje, dat meê deinen gaat,

En 't is of 't plasje een eigen deining heeft: —

En de wind rept en drop en rimpling beeft

En trilt door 't plasje, waar 't zonschijnsel slaat Veel rimpelkopkens, die 't omkruld gelaat Rekken naar 't strandje dat van lijnen leeft : —

Zóo deinde 't Leven dezen éenen Mensch Op en hij leefde, een plasje in 't zonnelicht:

Lijnen en rimpels ritste-i in het zand; —

Maar de zee ebt, 't plasje droogt op aan 't strand, Slechts de lijn-rimpling blijft: — zóo : zie, daar ligt Alleen wat verzen van dien dooden mensch.

Sluiten