Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het Antoine noemde. Daaruit was meneer gegroeid. Voor vader was het een heel goed huwelijk geweest. De Fran^aise had nog al wat geld en toen vader dat bij het zijne deed, kon hij een heel eindje omhoog klimmen. Zoon Antoine kreeg een mooie opvoeding; hij moest onderwijzer worden of misschien wel nog iets meer. En zijn frêle lichaam, zijn nerveusiteit maakte hem dan ook voor niets anders geschikt. Vader verkeerde sedert het eerste schoolgaan van Antoine, in een voortdurenden staat van verwondering er over, dat hij aan zulk een kind het leven had geschonken. Zijn uiterlijk, waarin hij het zijne tot niet herkennens toe verfijnd weerzag, het hooge stemmetje, dat telkens van weekheid in de hooge tonen wankelde en de nukken, die het kind niet onelegant stonden, verbaasden hem evenveel, alsdat ze hem van den kleine vervreemddeu. En hoe meer dat aangespitstwerd door de Fransche woorden, van moeder afgehoord, en door tot jeugdige pedanterie wordende schoolgeleerdheid, onmiddellijk na het lesuur in de huiskamer geventileerd, hoe meer de smid een schuwheid begon te gevoelen tegenover moeder en kind. Niet door ruwheid, zooalshijgedaan zouhebben,

2

Sluiten