Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekeren dag stierf de Fran^aise onverwacht en aan een eigenlijk altijd onbekend gebleven ziekte. Toen bevonden vader en zoon zich op eenmaal tegenover elkander, zonder dat onmisbaar geworden intermediair van de vrouwenziel, die toch weeker was geweest dan hun harde baat. De Fran^aise werd begraven, en eenige dagen laug ging alles zooals het tot heden was geweest: zwijgen en elkander niet zien.

Maar beiden begrepen, dat er ten slotte toch geraadpleegd moest worden over aanvulling van de leegte, die de moeder achtergelaten had Als bliksemschichten vlogen de zenuwtrekkingen over A ntoine's stroef gezicht,en vader; naar buiten starend in het smerig tuintje, kauwde met kromtrekkende spieren, die als touwen langs zijn bakkes werkten, de emotie weg, op dat oogenblik toen vader en zoon begrepen dat de een den ander zou gaan vragen: wat nu ?

Moeder was begraven ; de winkelbediende had een paar dagen geluierd en tal van klanten waren weer weggeloopen, eenvoudig omdat er niemand kwam om hen te bedienen. Vader verdraaide het om in den winkel te gaan en de zoon was er te trotsch voor. Moeder was weg en niemand had in

Sluiten