Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

even, om de groote vrouw aan te zien. Gek, het was nu nóg alsof het zijn werkelijke moeder was.

't Was de moed van de zenuwslapte, waarin de gil crisis hem had gebracht, die hem het vermogen verleende tot die schoone illusie. Anders had hij misschien weer even hevig gereageerd als een uur geleden op de aaudoeniug van schrik, die nu als dood in zijn gecataclijpseerd gemoed lag.

De nieuwe moeder begon te praten, goedig, met een gelegenheidsverweeking in haar stem. „Hij wordt al wat beter, nietwaar?" vleide ze. „Ik zie het al. Was dat nou zoo erg dat je vader getrouwd is voor de tweede maal? wist je dat dan niet, beste jongen ? pipsch ventje, je moet niet zoo sikkeneurig zijn, wat? wij menschen kunnen dat niet doen. Dat is goed voor de groote lui."

En zich herstellend van die fout in de logica harer redeneering, ging ze verder :

„Of je nou rijk of arm bent dat kan altijd gebeuren, je hadt er niet zoo van moeten schrikken."

„Kou gevat" handhaafde ze toen weer haar universeele diagnose.

„Goed melk drinken, lekkere warme melk .. ." Ze wist eigenlijk zelf niet waarom ze nu zoo

Sluiten